ขอต้อนรับสู่กลอนแปด ของครูวัลลภ มากมี
บทกลอนทั้งหมดนี้เป็นทรัพย์สินทางปัญญา (ลิขสิทธิ์งานสร้างสรรค์ประเภทวรรณกรรม) ไม่อนุญาตให้นำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่แอบแฝงแสวงหาผลประโยชน์ ยกเว้นการลิงก์เข้าสู่เว็บบล็อกนี้

วันพฤหัสบดีที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2555

กลอนรัก, กลอนความรัก, กลอนจีบสาว


     กลอนแปดแตกต่างจากกลอนแปดสุภาพ คลิกดู เสียงวรรณยุกต์ของกลอนแปดสุภาพ
     สำหรับเว็บบล็อก "กลอนแปด" นี้จะประกอบไปด้วยกลอนแปดสุภาพ  หัวข้อใหญ่ ดังต่อไปนี้
๑. กลอนแปดสุภาพ กับสิ่งประดิษฐ์ นวัตกรรมตัวอย่างกลอนแปด (หน้าแรกนี้)  
๒. กลอนแปดสุภาพ ส่งเสริมความรักความเข้าใจใน ๓ สถาบันหลักของชาติไทย คือ
    ๒.๑ กลอนแปดสุภาพ ส่งเสริมความรู้และความรักในสถาบันชาติ ด้านมนุษยศาสตร์ ดังต่อไปนี้
          ๒.๑.๗ วันครู
          ๒.๑.๑๒ ๕ อ.
          ๒.๑.๑๓ รถติด
          ๒.๑.๑๖ รัก
     ๒.๒ กลอนแปดสุภาพ ส่งเสริมความรู้และความรักในสถาบันศาสนา มีกลอนธรรมะ ดังต่อไปนี้
     ๒.๓ กลอนแปดสุภาพ ส่งเสริมความรู้และความรักในสถาบันพระมหากษัตริย์ ดังต่อไปนี้

          
          กลอนแปดสุภาพของท่านสุนทรภู่ ตัดรักไม่ขาด

          กลอนแปดสุภาพของท่านสุนทรภู่ เมารัก

หมายเหตุ ผู้เขียนเน้นสัมผัสในทุกวรรคโดยแนวการสัมผัสในได้ยึดหลักจากบทกลอนที่เป็น Idol คือ
“น้ำใส  ไหลเย็น  เห็นตัวปลา”
กลอนแปดสุภาพ  (คลิกดูเสียงวรรณยุกต์)
กลอนรัก
กลอนความรัก
กลอนจีบสาว
---------------------------------------

     ตัวของพี่ มีใจ ให้สาวหนึ่ง
สาวสวยซึ้ง ตรึงใจ ให้เจิดแจ่ม
ดูสำรวย สวยใส วัยแรกแย้ม
ช่างแฉล้ม แช่มช้อย ร้อยคนแล
             
     สาวคนนี้ มีดี ที่ครบถ้วน
ทุกกระบวน ล้วนดี ที่เหลือแหล่
เมื่อได้คบ พบว่า ค่าทองแท้
ชายชะแง้ แน่ใจ ไม่ขัดแย้ง
      
     มีน้ำใจ ไถ่ถาม ถึงความสุข
หากว่าทุกข์ ปลุกใจ ไม่หน่ายแหนง
หากว่าป่วย ช่วยได้ ไม่คลางแคลง
ล้วนแสดง แจ้งจริง ยิ่งกว่ามิตร             
     เริ่มจากชอบ มอบต่อ ก่อเป็นรัก
เพ่งดวงพักตร์ มักยิ้ม อิ่มเอมจิต
หากร่วมเรียง เคียงคู่ อยู่เชยชิด
ไม่เผลอผิด คิดเพี้ยน เปลี่ยนน้องนาง
       
     ประสานตา มาสบ พบความเขิน
ไม่พูดเพลิน เกินไป ว่าใจว่าง
ความสามารถ อาจน้อย คอยฝันค้าง
จึงเริ่มสร้าง ทางสู่ ประตูชัย
     แต่ละวัน ผ่านมา พาความหวัง
มิหยุดยั้ง รั้งรอ ขอฝันใฝ่
เติมนิยาม ความกล้า ช้าอยู่ใย
เมื่อรักใคร ให้มุ่ง พุ่งประเด็น
     คำโบราณ ท่านว่า อย่าหยามเพื่อน
เดียวโดนเคลื่อน เลื่อนชั้น มิทันเห็น
ต้องเร่งแซง แข่งใจ ไม่ว่างเว้น
ต้องให้เด่น เป็นคู่ อยู่ร่วมทาง
         
     อันตัวพี่ นี้หนา หน้าไม่หล่อ
แต่ก็ขอ รอใจ ในห้องว่าง
เปิดประตู สู่ใจ ในน้องนาง
รับไว้บ้าง สร้างบุญ ช่วยหนุนนำ
     หญิงคนนี้ ดีเกิน คงเมินพี่
อาจต้องรี้ หนีหน้า กล้าถลำ 
เพราะไม่เคย เชยแหลก แบกความช้ำ
ยถากรรม ล้ำใจ ไปฝันเพ้อ
             
     รักเป็นหนึ่ง ตรึงใจ ไม่อาจห้าม
เริ่มลุกลาม ย่ามจิต คิดมองเหม่อ
หยุดลำบาก หากใจ ใฝ่ถึงเธอ
กลัวจีบเก้อ เซ่อซ่า  หน้ามึนตึง
     กลัวเธอว่า มาจีบ รีบไปซะ
กลัวเธอจะ ระอา พาหงายผึ่ง
แต่อีกใจ ใคร่ลอง ต้องรู้ซึ้ง
รักเป็นหนึ่ง จึงเพียร เขียนให้พิศ
               
     จะยืนยง คงใจ ให้หญิงนี้
จะยินดี พลีให้ ไว้เต็มจิต
จะสานต่อ ก่อเกี่ยว เหนี่ยวชีวิต
จะร่วมคิด ชิดชม สมอุรา
           
      จะทำงาน การดี ทวีสิน
จะพลิกดิน ถิ่นที่ ทวีค่า
จะอดออม ยอมเหนื่อย และเมื่อยล้า
จะฟันฝ่า พาฝัน นั่นเพราะเธอ
     จะยอมทน หนทาง แม้ขวางกั้น
จะนานวัน ฉันท์ใด ได้เสมอ
ห่างไกลน้อง ต้องหนัก จักละเมอ
ขอเสนอ เจอหน้า อย่าว่าไป
     ถ้าตัวพี่ ดีพอ ขอพิสูจน์
มิเคยปูด พูดจริง สิ่งสดใส
รับประกัน นั่นแท้ แน่กว่าใคร
จะรักใคร่ ไม่ทิ้ง หญิงคนงาม
        
     รับเงื่อนไข ให้น้อง ลองค้นหา
สำรวจมา ว่าใช่ ได้ซักถาม
ว่าเคยมี สตรีอื่น มายืนตาม
ใช่พูดพล่าม ความนี้ พี่สัญญา
     เป็นความรัก ปักใจ ในตัวน้อง
จับใจจอง ครองแน่น แผ่นภูผา
ยากเกินที่ มีคำ พร่ำพลอดมา
ปรารถนา หาทาง สร้างสัมพันธ์
     ร่วมส่งใจ ให้กัน ร่วมปันบ้าง
ร่วมกันสร้าง ทางใหม่ ไปสู่ฝัน
ร่วมกันสุข ทุกข์มา ร่วมฝ่าฟัน
ร่วมสุขสันต์ ฉันท์คู่ ร่วมอยู่ครอง
     จะยึดมั่น สัญญา ที่ว่าไว้
จะยึดใจ ให้กัน อันผุดผ่อง
จะยึดรัก ภักดี ตีตราจอง
จะสมปอง สองคน จนนิรันดร์”
ประพันธ์โดยนายวัลลภ  มากมี
   
เมื่อวันอาทิตย์ที่ ๑๙ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๔๐
(มอบให้ในวันเกิดของหญิงสาวคนนั้น)