ขอต้อนรับสู่กลอนแปด ของครูวัลลภ มากมี
บทกลอนทั้งหมดนี้เป็นทรัพย์สินทางปัญญา (ลิขสิทธิ์งานสร้างสรรค์ประเภทวรรณกรรม) ไม่อนุญาตให้นำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่แอบแฝงแสวงหาผลประโยชน์ ยกเว้นการลิงก์เข้าสู่เว็บบล็อกนี้

วันพุธที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2555

กลอนพระคุณแม่


   
     กลอนของท่านสุนทรภู่ แม่รักลูกลูกก็รู้อยู่ว่ารัก

  
หมายเหตุ ผู้เขียนเน้นสัมผัสในทุกวรรคโดยแนวการสัมผัสในได้ยึดหลักจากบทกลอนที่เป็น Idol คือ
“น้ำใส  ไหลเย็น  เห็นตัวปลา”
     กลอนพระคุณแม่
---------------------------------------
     พระคุณแม่ แผ่ไกล ไพศาลยิ่ง
เหนือทุกสิ่ง เสกสรร พรรณนา
ท่านอุ้มท้อง ประคองเรา เก้าเดือนกว่า
ทุกทิวา ราตรี ที่ห่วงใย
     ลูกกำเนิด เกิดนั้น ท่านแสนปวด
เจ็บร้าวรวด ทรมาน สะท้านใจ
เป็นความรัก ผูกพัน อันยิ่งใหญ่
รักอื่นใด ไม่เทียบ เปรียบปานแม่
     ตอนเป็นเด็ก เล็กอยู่ อุ้มชูเรา
เจ็บป่วยเฝ้า เจ้าตัวน้อย คอยดูแล
นอนไม่หลับ ขยับบ่อย คอยชะแง้
คือรักแท้ แน่จริง ยิ่งกว่าใคร
     ทั้งอึ-ฉี่ ที่เลอะ เปรอะอาเจียน
ท่านผลัดเปลี่ยน เวียนผ้า มารองไว้
ลูกหัวเราะ ระรื่น แม่ชื่นใจ
ลูกร้องไห้ งอแง แม่ไม่ถอย
     อุ้มป้อนนม ผสมรัก จากอกท่าน
สายเลือดผ่าน สานส่ง ลงลูกน้อย
ป้อนอาหาร ทานให้ ได้อร่อย
ไม่เคยด้อย คอยเฝ้า เอาใจใส่
     แม่เป็นครู ผู้สอน ก่อนเข้าเรียน
ฝึกอ่านเขียน เพียรรู้ ผู้เยาว์วัย
เฝ้าประคบ อบรม บ่มนิสัย
ก่อวินัย ให้เด่น เป็นคนดี
     ส่งลูกเรียน เพียรก่อ ต่อเงินตรา
ทำสัมมา อาชีพ รีบทวี
ลูกใช้เงิน เพลินไป ในบางที
แม่คนนี้ ที่ปรน จนเติบใหญ่
     เรียนสำเร็จ เสร็จมา หางานทำ
แม่ยังนำ อาหาร ทานถูกใจ
ลูกกลับดึก นึกห่วง ทวงถามไถ่
แม่นั้นไซร้ ไม่เคย ละเลยเรา
     พระคุณแม่ แค่ไหน ไม่มีพอ
สักใดหนอ ขอพูด สุดจะเท่า
ดุจดั่งพระ จะครอง ป้องปัดเป่า
เป็นร่มเงา เก่าแก่ แผ่ทรงกลด
 

    จะมีใคร รักเรา เท่านี้อีก
ห้องทุกซีก หัวใจ ให้ลูกหมด
สายใยรัก ปักไว้ ไม่รู้ลด
มิอาจทด ชดใช้ ให้แทนคุณ
     ลูกได้ดี มีแม่ แผ่ผลให้
ลูกเป็นใหญ่ ได้แม่ แผ่การุณย์
ลูกมีสุข ทุกอย่าง แม่สร้างทุน
เกิดเป็นบุญ หนุนมา พาผ่องถ่าย
     แม่แก่ลง ยังคง ส่งความรัก
ถามทายทัก ซักอยู่ มิรู้หน่าย
แม้ลูกป่วย ช่วยดู อยู่ข้างกาย
มิรู้คลาย หายห่วง ดวงใจท่าน
     คำว่า แม่ แม้สั้น นั่นแค่คำ
คุณแม่ทำ ค้ำฟ้า มหาศาล
คำพูดใด ในหล้า มาเปรียบปาน
สุดขับขาน ผ่านไว้ ได้หมดเอย
 
     
ประพันธ์โดยนายวัลลภ  มากมี 
     
วันอาทิตย์ที่ ๑ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๒
(วันครบรอบ ๘๐ ปีบริบูรณ์ชีวิตของคุณแม่เหวียน  มากมี)

     “ถึงผู้อ่าน วานด้วย ช่วยกันชี้
บทความนี้ ที่เพียร เขียนบทกลอน
อธิบาย หลายหลาก อยากสะท้อน
ช่วยใช้สอน ศิลป์ภาษา ค่าของไทย
     สัมผัสนอก บอกรู้ ดูให้ดี
บทกลอนนี้ ที่จัด สัมผัสใน

ด้อย-ดี-เด่น เห็นด้วย ช่วยแจ้งไข

คิดอย่างไร ให้ส่ง ตรงบล็อกเอย